obraz zostaje pobrany → layout musi zostać przesunięty.
Lazy loading, czyli opóźnione ładowanie zasobów, jest jednym z najczęściej wykorzystywanych mechanizmów optymalizacji stron internetowych. Stosuje go sam WordPress, oferują go wtyczki cache i optymalizujące wydajność, wykorzystują go przeglądarki, motywy oraz dedykowane rozwiązania frontendowe.
Dobrze zastosowany lazy loading może ograniczyć ilość danych pobieranych podczas pierwszego otwarcia strony i pozostawić więcej zasobów sieciowych dla elementów, które użytkownik rzeczywiście musi zobaczyć od razu.
Problem pojawia się wtedy, gdy zasada: „ładuj później wszystko, czego nie potrzebujemy natychmiast”
zostaje zastąpiona znacznie prostszą: „dodaj lazy loading do wszystkich obrazów”.
To nie jest to samo.
Główne zdjęcie w sekcji hero, pierwsze zdjęcie produktu WooCommerce albo grafika będąca elementem Largest Contentful Paint mogą wymagać możliwie wczesnego pobrania. Objęcie ich lazy loadingiem może opóźnić rozpoczęcie pobierania i pogorszyć LCP zamiast go poprawić. Z kolei obrazy znajdujące się kilka ekranów niżej zwykle są bardzo dobrymi kandydatami do ładowania późniejszego.
Nieprawidłowo wdrożony lazy loading może również wpływać na stabilność układu strony, generować dodatkową pracę JavaScript albo utrudniać Google dostęp do treści, jeżeli ich załadowanie wymaga działania użytkownika. Google wskazuje, że ważne treści powinny być dostępne bez konieczności wykonywania przez użytkownika dodatkowych działań, takich jak kliknięcie lub przewijanie strony. Nieprawidłowa implementacja może sprawić, że część zawartości nie będzie dostępna dla wyszukiwarki.
W tym poradniku wyjaśniamy:
Lazy loading oznacza opóźnienie pobierania elementów, które nie są potrzebne użytkownikowi bezpośrednio po otwarciu strony.
Najczęściej dotyczy:
Przeglądarka nie musi przy tym czekać, aż użytkownik faktycznie zobaczy dany element. Może rozpocząć jego pobieranie odpowiednio wcześniej, gdy użytkownik zbliża się do miejsca, w którym będzie on potrzebny.
Dzięki temu zasoby znajdujące się kilka ekranów niżej nie konkurują podczas pierwszych chwil ładowania z elementami, które trzeba wyświetlić natychmiast.
Celem dobrej optymalizacji nie jest opóźnienie maksymalnej liczby obrazów i innych zasobów.
Znacznie ważniejsza jest właściwa kolejność ich ładowania.
Po wejściu na stronę użytkownik powinien możliwie szybko zobaczyć najważniejsze elementy pierwszego ekranu. Zdjęcia, filmy i inne materiały znajdujące się znacznie niżej mogą zostać pobrane później.
Dlatego dwa zdjęcia na tej samej stronie mogą wymagać zupełnie innego podejścia.
Główna grafika w pierwszej sekcji może być jednym z najważniejszych elementów strony i powinna pojawić się możliwie szybko. Zdjęcie realizacji znajdujące się kilka sekcji niżej może zostać pobrane później bez pogorszenia doświadczenia użytkownika.
Lazy loading powinien być więc dopasowany do znaczenia i położenia konkretnego elementu, a nie włączany bez wyjątku dla wszystkich obrazów.
Współczesne przeglądarki posiadają własny mechanizm opóźnionego ładowania obrazów i elementów iframe. W przypadku typowej strony WordPress najczęściej nie ma potrzeby dodawania osobnego skryptu tylko po to, aby opóźniać zdjęcia znajdujące się poza pierwszym ekranem.
Bardziej rozbudowane rozwiązania mogą być potrzebne przy niestandardowych galeriach, aplikacjach, dynamicznych komponentach albo treściach pobieranych z zewnętrznych systemów.
Problem pojawia się wtedy, gdy dodatkowy mechanizm:
W praktyce prostszy mechanizm nie zawsze jest mniej zaawansowany. Jeżeli funkcję może prawidłowo obsłużyć przeglądarka i WordPress, dokładanie kolejnej warstwy optymalizacyjnej może zwiększyć ryzyko konfliktów.
WordPress wprowadził natywną obsługę lazy loadingu obrazów w wersji 5.5, a w kolejnych wydaniach rozwijał mechanizmy pozwalające lepiej rozpoznawać elementy, których nie należy ładować z opóźnieniem. Obecnie Core próbuje rozróżniać obrazy znajdujące się prawdopodobnie w początkowym widoku od tych, które mogą zostać pobrane później. Może również zwiększyć priorytet grafiki uznanej za prawdopodobny element LCP.
Nie oznacza to jednak, że każda strona WordPress automatycznie posiada idealną konfigurację.
Na sposób ładowania obrazów mogą wpływać również:
Dlatego ustawienia należy oceniać na podstawie końcowego zachowania strony, a nie tylko tego, co domyślnie oferuje WordPress.
Largest Contentful Paint mierzy moment wyświetlenia największego elementu treści widocznego po otwarciu strony.
Na stronie WordPress może nim być między innymi:
W WooCommerce bardzo często kandydatem jest główne zdjęcie produktu.
Jeżeli taki obraz zostanie objęty lazy loadingiem, przeglądarka może rozpocząć jego pobieranie później, niż byłoby to optymalne. Użytkownik zobaczy wtedy pozostałe elementy strony, ale na główną grafikę będzie musiał dodatkowo poczekać.
Dlatego obraz będący LCP albo znajdujący się bezpośrednio w pierwszym ekranie zazwyczaj powinien być pobierany możliwie wcześnie.
Szersze omówienie samego wskaźnika znajdziesz w poradniku Czym jest LCP i jak poprawić go w WordPress oraz WooCommerce.
Przeglądarka może nadawać poszczególnym zasobom różny priorytet.
Najważniejsze elementy pierwszego ekranu powinny zostać wykryte i pobrane odpowiednio wcześnie. Zasoby znajdujące się dalej mogą otrzymać niższy priorytet albo zostać objęte lazy loadingiem.
WordPress potrafi część takich decyzji podejmować automatycznie, ale motyw lub wtyczka optymalizacyjna mogą zmienić jego zachowanie.
W niektórych projektach specjalista może również wymusić wcześniejsze pobranie konkretnego, krytycznego zasobu. Takie rozwiązanie powinno być jednak stosowane selektywnie. Nadanie wysokiego priorytetu zbyt wielu elementom powoduje, że zaczynają one konkurować między sobą i mechanizm traci sens.
Najważniejsza jest więc nie nazwa zastosowanego rozwiązania, ale odpowiedź na pytanie: czy użytkownik otrzymuje najważniejsze elementy strony we właściwej kolejności?
Nie każda grafika na stronie jest ładowana w ten sam sposób.
Typowe zdjęcie umieszczone w treści może zostać wykryte przez przeglądarkę bardzo wcześnie. Inaczej może zachowywać się duża grafika zastosowana jako tło sekcji hero, ponieważ informacja o niej może zostać odnaleziona dopiero podczas przetwarzania stylów strony.
Jeżeli taka grafika jest największym elementem widocznym po otwarciu strony, późne rozpoczęcie jej pobierania może pogorszyć LCP.
Dlatego przy analizie sekcji hero warto sprawdzić:
Nie oznacza to, że grafiki tła są błędem. Problemem jest sytuacja, w której ważny obraz pierwszego ekranu zostaje odkryty zbyt późno.
W niektórych przypadkach rozwiązaniem będzie zmiana sposobu osadzenia grafiki, w innych modyfikacja priorytetu jej pobierania. Decyzja powinna wynikać z analizy konkretnej strony.
Lazy loading sam w sobie nie jest przyczyną CLS. Problem powstaje wtedy, gdy przeglądarka nie zna wcześniej miejsca potrzebnego dla elementu, który pojawi się dopiero później.
Przykład:
obraz nie posiada zdefiniowanych wymiarów → przeglądarka początkowo przyjmuje minimalną przestrzeń → obraz zostaje pobrany → layout – układ strony musi zostać przesunięty.
Dlatego strona powinna od początku rezerwować przestrzeń odpowiadającą proporcjom obrazu. Przeglądarka wie wtedy, ile miejsca pozostawić jeszcze zanim grafika zostanie pobrana, dzięki czemu jej pojawienie się nie przesuwa kolejnych elementów strony.
Podobna zasada dotyczy:
Szczegółowe przyczyny niestabilności układu strony opisujemy w artykule Czym jest CLS i dlaczego strona „skacze”?
Sprawdzimy element LCP, sposób i kolejność ładowania obrazów, konfigurację WordPressa oraz wpływ motywu i wtyczek optymalizacyjnych. Zamiast zmieniać ustawienia „na próbę”, ustalimy, gdzie rzeczywiście powstaje opóźnienie.
Natywny mechanizm lazy loadingu obsługiwany przez przeglądarkę zwykle nie jest głównym źródłem problemów z INP.
Ryzyko może pojawić się przy bardziej rozbudowanych rozwiązaniach wykorzystujących dodatkowe skrypty lub dynamicznie doładowywane komponenty. Jeżeli podczas korzystania ze strony uruchamiana jest duża ilość dodatkowych operacji, może to wpływać na szybkość reakcji interfejsu.
Znaczenie ma również sposób ładowania filmów, map, widgetów i innych zewnętrznych elementów. Ich odroczenie może ograniczyć liczbę zasobów potrzebnych podczas pierwszego otwarcia strony, ale konkretne rozwiązanie nadal powinno zostać przetestowane.
Dlatego wpływ lazy loadingu na INP jest zazwyczaj pośredni i zależy przede wszystkim od sposobu jego wdrożenia.
Pełną diagnostykę responsywności opisujemy w poradniku INP – jak poprawić responsywność strony WordPress i sklepu WooCommerce?
Poprawnie wdrożony lazy loading nie jest sam w sobie problemem SEO.
Google opisuje odraczanie niekrytycznych treści jako typową praktykę poprawiającą wydajność i UX. Warunkiem jest jednak zapewnienie Google dostępu do treści.
Problem może wystąpić, gdy zawartość jest ładowana wyłącznie po:
Google Search nie korzysta ze strony tak jak człowiek i nie należy zakładać, że wykona te działania tylko po to, aby odsłonić treść.
Bezpieczne wdrożenie powinno powodować automatyczne udostępnienie treści, gdy znajdzie się ona w obszarze, w którym może zobaczyć ją użytkownik. Jeżeli załadowanie ważnego opisu, produktu lub innej indeksowanej treści wymaga kliknięcia albo innego działania użytkownika, należy sprawdzić, czy Google rzeczywiście otrzymuje tę zawartość.
Jeżeli ważny opis produktu albo kolejne elementy kategorii są pobierane dopiero po ręcznym kliknięciu „załaduj więcej”, a nie istnieje alternatywna, indeksowalna struktura URL, robot może nie uzyskać dostępu do całej zawartości.
Nieskończone przewijanie (infinite scroll) jest powiązanym z lazy loadingiem, ale osobnym mechanizmem. Polega na automatycznym doładowywaniu kolejnych elementów, gdy użytkownik przemieszcza się w dół strony. Na przykład lista produktów może automatycznie doładowywać kolejne pozycje podczas przewijania.
Z perspektywy użytkownika może to działać dobrze, ale Google rekomenduje, aby kolejne fragmenty posiadały również własne trwałe URL-e i były dostępne przez mechanizm paginacji. Dzięki temu crawler nie musi polegać na symulowaniu przewijania strony.
Dotyczy to szczególnie:
Do podstawowej weryfikacji można wykorzystać narzędzie sprawdzania adresu URL w Google Search Console.
Pozwala ono zobaczyć stronę w wersji przetworzonej przez Google i sprawdzić, czy ważne treści, produkty, obrazy oraz inne elementy są dla wyszukiwarki dostępne.
Szczególną uwagę warto zwrócić na zawartość:
Jeżeli ważny element strony jest widoczny dla użytkownika, ale nie pojawia się w wersji przetworzonej przez Google, sposób jego ładowania wymaga dalszej analizy.
Iframe może oznaczać w praktyce załadowanie całej kolejnej strony razem z:
Dlatego iframe znajdujący się daleko poniżej pierwszego ekranu może być bardzo dobrym kandydatem do lazy loadingu.
Dotyczy to często:
W przypadku materiału YouTube zamiast natychmiastowego pobierania pełnego odtwarzacza można początkowo wyświetlić jego miniaturę i przycisk odtwarzania. Dopiero po decyzji użytkownika ładowany jest właściwy materiał.
Ma to szczególne znaczenie przy filmach i innych ciężkich elementach znajdujących się daleko poniżej pierwszego ekranu. Nie należy jednak stosować takiego rozwiązania automatycznie do komponentów potrzebnych do działania sklepu, płatności, logowania czy checkoutu.
Szczególną ostrożność trzeba zachować przy:
W takich przypadkach opóźnienie może zmienić zachowanie całej funkcji.
Sklep internetowy często zawiera znacznie więcej obrazów niż klasyczna strona firmowa.
Na jednej kategorii mogą znajdować się:
Lazy loading jest więc bardzo przydatny, ale nie wszystkie zdjęcia powinny być traktowane jednakowo.
Pierwszy rząd produktów może być widoczny bez przewijania.
Dalsze produkty mogą znajdować się kilka ekranów niżej.
Zastosowanie lazy loadingu do wszystkich zdjęć według jednego schematu może oznaczać opóźnienie pierwszych grafik, które użytkownik powinien zobaczyć natychmiast.
Z drugiej strony wyłączenie lazy loadingu dla kilkudziesięciu zdjęć oznacza konieczność ich pobrania, nawet gdy użytkownik zobaczy jedynie pierwszą część listy.
Dlatego należy testować:
Na karcie produktu główne zdjęcie jest zazwyczaj widoczne od razu po otwarciu strony i często staje się elementem LCP.
To jeden z elementów, które należy sprawdzić w pierwszej kolejności.
Nie powinno się automatycznie obejmować głównego zdjęcia produktu lazy loadingiem tylko dlatego, że w ten sposób ładowane są pozostałe fotografie w galerii.
Kolejne fotografie galerii są znacznie lepszym kandydatem do lazy loadingu, szczególnie gdy:
Należy jednak sprawdzić działanie:
Niektóre galerie wymagają wcześniejszego pobrania sąsiedniego zdjęcia, aby przejście pomiędzy slajdami było płynne.
Sekcje typu:
często znajdują się niżej na stronie produktu i bardzo dobrze nadają się do leniwego ładowania grafik.
To szczególnie ważny przypadek.
Element widoczny na desktopie może znaleźć się poza pierwszym viewportem na telefonie — i odwrotnie, jeśli layout zmienia kolejność komponentów.
Dlatego konfiguracji lazy loading nie powinno się oceniać wyłącznie na jednym rozmiarze ekranu.
Powiązanie szybkości z UX sklepu szerzej omawiamy w artykułach o wydajności i konwersji WooCommerce oraz w ramach audytu UX i Performance sklepu WooCommerce.
Jednym z częstych problemów WordPressa jest równoczesne działanie kilku mechanizmów.
Lazy loading może być obsługiwany przez:
Nie oznacza to automatycznie konfliktu. Trzeba jednak ustalić, który mechanizm ostatecznie decyduje o sposobie ładowania obrazów.
WordPress może prawidłowo uznać obraz hero za element wymagający wczesnego pobrania i nie obejmować go lazy loadingiem.
Następnie wtyczka optymalizacyjna analizuje wygenerowany HTML i ponownie dodaje własny mechanizm lazy loading.
Efekt końcowy może być przeciwny do decyzji WordPress Core.
Motyw może korzystać z własnego mechanizmu ładowania obrazów obsługiwanego przez JavaScript. W takiej sytuacji ustawienia WordPressa nie muszą odpowiadać za rzeczywisty sposób pobierania grafiki.
Dlatego podczas analizy należy sprawdzić końcowe zachowanie strony w przeglądarce, a nie tylko ustawienia widoczne w panelu WordPress.
Najważniejszy błąd.
Objaw:
Automatyczne ustawienie globalne ignoruje pozycję poszczególnych elementów.
WordPress, motyw i wtyczka próbują sterować tym samym zasobem.
Do strony dodawany jest kolejny skrypt tylko po to, aby realizować funkcję dostępną już w przeglądarce.
Jeżeli strona nie rezerwuje odpowiedniego miejsca przed pobraniem grafiki, jej późniejsze pojawienie się może przesunąć tekst, przyciski i kolejne sekcje.
Nie musi to być wyłącznie LCP. Kilka ważnych obrazów znajdujących się od razu na ekranie również może wymagać pobierania od razu, bez dodatkowego opóźnienia.
Po wykryciu problemu łatwo przesadzić w drugą stronę i próbować wymusić wcześniejsze pobieranie hero, logo, wielu zdjęć produktów, fontów i bannerów jednocześnie.
Jeżeli zbyt wiele zasobów zostanie uznanych za krytyczne, zaczynają one konkurować ze sobą. Wcześniejsze pobieranie powinno więc dotyczyć tylko elementów rzeczywiście potrzebnych w początkowym widoku strony.
Układ mobile może mieć innego kandydata LCP i inną kolejność elementów.
Zmiana jest wdrażana dlatego, że poprawia wynik Lighthouse, mimo że pogarsza rzeczywiste renderowanie strony.
Google podkreśla, że dobre Core Web Vitals są wartościowe dla użytkowników i wspierają page experience, ale perfekcyjny wynik w narzędziu nie gwarantuje wysokiej pozycji i nie powinien być celem samym w sobie.
Nie trzeba być programistą, aby zauważyć część problemów związanych z lazy loadingiem. Pełna diagnoza wymaga jednak sprawdzenia sposobu, w jaki przeglądarka pobiera poszczególne zasoby.
Na początku zwróć uwagę na kilka prostych elementów.
Po otwarciu strony główne zdjęcie, banner lub grafika produktu nie powinny pojawiać się z wyraźnym opóźnieniem względem pozostałej treści.
Sprawdź przede wszystkim LCP i CLS, a nie tylko ogólny wynik punktowy. Narzędzie może również wskazać element będący LCP.
Układ strony może być inny, dlatego na urządzeniu mobilnym elementem LCP może być zupełnie inna grafika niż na desktopie.
Obrazy znajdujące się niżej powinny pojawiać się płynnie, zanim użytkownik zacznie na nie czekać.
Jeżeli tekst, przyciski lub kolejne sekcje nagle zmieniają położenie po pojawieniu się zdjęcia, należy sprawdzić sposób rezerwowania miejsca dla doładowywanych elementów.
W sklepie szczególnie ważne są kategorie produktów, główne zdjęcie produktu, galeria oraz wersja mobilna.
Jeżeli podstawowe testy wskazują problem, potrzebna jest analiza techniczna.
Powinna odpowiedzieć między innymi na pytania:
W przypadku treści ważnych dla SEO należy dodatkowo zweryfikować, czy Google otrzymuje całą zawartość po wyrenderowaniu strony.
Optymalizacja bez punktu odniesienia łatwo prowadzi do błędnych wniosków.
Po zmianie warto porównać:
Dopiero takie porównanie pozwala ocenić, czy zmiana rzeczywiście poprawiła stronę.
W Webtom.pl analizujemy rzeczywistą kolejność ładowania zasobów, element LCP, WordPress Core, motyw, wtyczki, JavaScript i konfigurację serwera. Na tej podstawie wdrażamy poprawki tam, gdzie rzeczywiście powstaje problem.
PageSpeed Insights jest narzędziem diagnostycznym, ale końcowy wynik nie powinien być jedynym celem.
Możliwa jest sytuacja, w której:
ale główny obraz zacznie pojawiać się użytkownikowi później.
Dlatego trzeba analizować poszczególne metryki i ich przyczyny.
Więcej o interpretacji wyników znajdziesz w artykule PageSpeed Insight – jak osiągnąć wynik 90+ dla WordPress.
Nie istnieje uniwersalna lista identyczna dla każdej strony, ale szczególnej uwagi wymagają:
Nie powinien być ładowany z opóźnieniem.
Jeżeli znajduje się w początkowym viewportcie, zwykle powinien rozpocząć pobieranie wcześnie.
Bardzo często jest ważnym elementem pierwszego ekranu.
Jeżeli są natychmiast widoczne, nie powinny być automatycznie traktowane tak samo jak grafiki na końcu listy.
Dotyczy to również niektórych iframe lub widgetów funkcjonalnych.
Jeżeli lazy loading powoduje, że użytkownik musi czekać na podstawową funkcję strony, mechanizm należy ponownie przeanalizować.
Najlepszymi kandydatami są:
Najważniejsze jest rzeczywiste położenie elementu i jego znaczenie dla użytkownika.
Przed uznaniem konfiguracji za poprawną sprawdź:
Lazy loading powinien być oceniany w kontekście całej strony. Nie chodzi o to, aby objąć nim jak największą liczbę elementów, lecz aby właściwe zasoby były pobierane we właściwym momencie.
Szczególnie wtedy, gdy:
W takich sytuacjach lazy loading należy analizować w kontekście całego procesu renderowania.
Słaby LCP nie zawsze wynika z lazy loadingu.
Przyczyną może być:
Podobnie CLS może wynikać z:
Dlatego zmiana pojedynczego ustawienia lazy loadingu nie zawsze rozwiąże problem.
Ogólne zasady optymalizacji opisujemy w artykule Optymalizacja szybkości ładowania strony – klucz do lepszego SEO i UX.
W Webtom.pl nie rozpoczynamy optymalizacji od instalowania kolejnej wtyczki. Najpierw sprawdzamy rzeczywisty sposób ładowania strony.
Sprawdzamy:
Weryfikujemy, które obrazy pobierane są od razu, które są opóźniane oraz czy najważniejsze elementy otrzymują właściwy priorytet. Sprawdzamy również poprawność wersji responsywnych i sposób rezerwowania miejsca dla grafik.
Ustalamy, czy zachowanie wynika z:
Sprawdzamy, kiedy przeglądarka rozpoczyna pobieranie głównego obrazu i jakie zasoby są przed nim ładowane. Pozwala to ustalić, czy problem wynika z lazy loadingu, późnego wykrycia grafiki, stylów, JavaScriptu czy innego elementu strony.
Porównujemy:
W sklepach dodatkowo analizujemy:
Dopiero na podstawie wyników możemy:
W bardziej rozbudowanych sklepach analizę wydajności warto połączyć z UX, dlatego wykonujemy również Audyt UX i Performance sklepu WooCommerce.
Lazy loading jest skutecznym mechanizmem optymalizacji, ale nie powinien być stosowany jednakowo do wszystkich elementów strony.
Najlepiej sprawdza się przy obrazach, filmach, mapach i innych zasobach znajdujących się poza początkowym widokiem. Pozwala wtedy ograniczyć ilość danych potrzebnych podczas pierwszego otwarcia strony i skupić zasoby przeglądarki na elementach, które użytkownik powinien zobaczyć natychmiast.
Problem pojawia się wtedy, gdy opóźnione ładowanie obejmuje główny obraz, element LCP lub inne ważne elementy pierwszego ekranu. Niewłaściwa konfiguracja może również powodować przesunięcia układu, konflikty pomiędzy mechanizmami optymalizacyjnymi albo utrudniać Google dostęp do dynamicznie ładowanej treści.
W WordPressie nie trzeba od początku budować własnego mechanizmu lazy loadingu. Core posiada natywne rozwiązania pozwalające opóźniać część obrazów i jednocześnie wcześniej pobierać te, które mogą być istotne dla początkowego widoku strony. Motyw, wtyczki i specyfika konkretnego serwisu mogą jednak zmienić końcowe zachowanie, dlatego konfigurację należy zawsze zweryfikować w praktyce.
Najważniejsza zasada jest prosta:
nie chodzi o to, aby ładować jak najwięcej elementów później. Chodzi o to, aby każdy zasób został pobrany we właściwym momencie.
Lazy loading to technika opóźniająca pobieranie zasobów, które nie są potrzebne użytkownikowi bezpośrednio po otwarciu strony. Najczęściej dotyczy obrazów, filmów, map i elementów iframe znajdujących się poza pierwszym ekranem.
Może przyspieszyć początkowe ładowanie strony, ponieważ przeglądarka nie musi od razu pobierać wszystkich obrazów i osadzonych elementów. Efekt zależy jednak od tego, które zasoby zostaną objęte lazy loadingiem. Jeżeli mechanizm opóźnia obraz widoczny od razu po wejściu na stronę, może przynieść efekt przeciwny do oczekiwanego.
Tak. WordPress wprowadził natywny lazy loading obrazów w wersji 5.5, a w wersji 5.7 rozszerzył ten mechanizm również na elementy iframe. W kolejnych wydaniach rozwijano sposób rozpoznawania obrazów, których nie powinno się ładować z opóźnieniem.
Nie zawsze. WordPress i współczesne przeglądarki posiadają własne mechanizmy opóźnionego ładowania. Dodatkowa wtyczka może mieć sens, jeżeli realizuje potrzebne funkcje, ale przed jej instalacją warto sprawdzić, czy nie będzie dublowała mechanizmu już działającego na stronie.
Nie. Jeżeli obraz jest elementem LCP i znajduje się w początkowym widoku strony, powinien zostać wykryty i pobrany możliwie wcześnie. Objęcie go lazy loadingiem może niepotrzebnie opóźnić jego wyświetlenie. Google również zaleca, aby nie stosować lazy loadingu do treści prawdopodobnie widocznych bezpośrednio po otwarciu strony.
Nie powinno być automatycznie obejmowane lazy loadingiem. Jeżeli główne zdjęcie produktu znajduje się w pierwszym ekranie i jest elementem LCP, powinno zostać pobrane odpowiednio wcześnie. Inaczej można traktować kolejne fotografie galerii, których użytkownik nie widzi bezpośrednio po wejściu na kartę produktu.
Nie ma jednej reguły dla wszystkich obrazów. Najlepszymi kandydatami są zazwyczaj grafiki znajdujące się poza pierwszym ekranem i niewymagane podczas początkowego renderowania strony. Decyzja powinna zależeć od położenia i znaczenia konkretnego elementu.
Nie bezpośrednio. Problem może pojawić się, jeżeli strona nie zarezerwuje wcześniej odpowiedniej przestrzeni dla obrazu, filmu lub innego elementu. Po jego pobraniu kolejne treści mogą wtedy zmienić położenie i spowodować przesunięcie układu.
Poprawnie wdrożony lazy loading nie jest sam w sobie problemem SEO. Ryzyko pojawia się wtedy, gdy ważna treść staje się dostępna dopiero po działaniu użytkownika i Google nie otrzymuje jej podczas przetwarzania strony. Google zaleca, aby istotna zawartość była automatycznie dostępna, gdy powinna pojawić się w widocznym obszarze strony.
Nie należy zakładać, że Google przewinie stronę tak jak użytkownik. Jeżeli serwis wykorzystuje nieskończone przewijanie, kolejne partie treści powinny być również dostępne poprzez paginowaną strukturę i posiadać własne, trwałe adresy URL. Dzięki temu wyszukiwarka może odkrywać zawartość bez polegania na przewijaniu strony.
Można wykorzystać narzędzie sprawdzania adresu URL w Google Search Console. Pozwala ono zweryfikować wersję strony przetworzoną przez Google i sprawdzić, czy ważna zawartość doładowywana dynamicznie jest dla wyszukiwarki dostępna.
Jeżeli znajdują się poza pierwszym ekranem, często tak. Film, mapa lub inny osadzony element może wymagać pobrania wielu dodatkowych zasobów z zewnętrznych serwisów. Opóźnienie jego ładowania może więc ograniczyć obciążenie podczas pierwszego otwarcia strony. Nie należy jednak automatycznie stosować takiego rozwiązania do elementów wymaganych do działania płatności, logowania lub innych kluczowych funkcji.
Nie. Wynik PageSpeed jest tylko jednym z elementów oceny. Należy również sprawdzić LCP, CLS, dane rzeczywistych użytkowników, kolejność ładowania zasobów oraz zachowanie strony na urządzeniach mobilnych. Możliwa jest sytuacja, w której ogólny wynik PageSpeed rośnie, ale główny obraz pojawia się użytkownikowi później.
Analiza ma sens szczególnie wtedy, gdy LCP pozostaje słaby mimo optymalizacji obrazów, elementy pierwszego ekranu pojawiają się z opóźnieniem, kilka mechanizmów optymalizacyjnych działa jednocześnie albo zmiany ustawień dają nieprzewidywalne rezultaty. W przypadku WooCommerce dodatkowym sygnałem mogą być problemy z późnym pojawianiem się głównego zdjęcia produktu, galerii lub elementów kategorii.
Ten wpis stworzył
Ekspert od wycen dedykowanych rozwiązań i zarządzania projektami. Posiada ogromne doświadczenie w tworzeniu ofert idealnie dopasowanych do potrzeb i oczekiwań klientów, specjalista łączący pasję do nowych wyzwań z analitycznym podejściem do każdego szczegółu projektu.
Jak poprawić Core Web Vitals w WordPress? Sprawdź, jak diagnozować i optymalizować LCP, INP i CLS oraz prawidłowo mierzyć wydajność strony.
Czym jest szybkość ładowania strony? Poznaj LCP, INP, CLS, PageSpeed Insights i sposoby prawidłowego mierzenia wydajności witryny.
Błąd 404, 500 czy 301? Sprawdź, co oznaczają błędy HTTP na stronie WordPress i jak je naprawić. Dowiedz się, jak uniknąć utraty ruchu.
Jak poprawić INP (Interaction to Next Paint) w WordPress i WooCommerce. Przyczyny słabej responsywności, praktyczne działania i wpływ na UX oraz SEO.
Share:
